zondag 8 september 2013

Toevallige combi - Geweldige najaarsjam

Liep ik gisteren met een emmer voor 1/3 gevuld met kleine gele pruimen het erf op, kom ik twee kleuters tegen die vlierbessen aan het plukken zijn. En daar willen ze wel iets mee doen graag aub en dan wel meteen als het even kan.

Spontane ontmoetingen en spontane combinaties, ze zijn soms het best. En nu heb ik een nieuwe favoriete najaarsjam. 2/3 deel ontpitte gele pruimen, 1/3 vlierbessen, evenveel suiker en 1 uitgeperste citroen per ongeveer een kilo fruit.

10 - 15 minuten laten pruttelen, in gesteriliseerde potten doen enzovoort.

Simpel.

Lekker.

2 blije kleuters en

een typische nazomerzaterdag op blote voeten door het gras.

Niets meer aan doen.


maandag 29 april 2013

Nachttaart - Gateau de yaourt

Heerlijk altijd, late avond en vroege nacht aan de keukentafel, oven aan, hete thee en de laptop. En dan kilometers maken.
Zoals nu.

Overal lees ik dat de Gateau de yaourt maar een half uur in de oven moet. Maar ik vraag met onderhand af wat voor ovens die mensen hebben die dat schrijven. En of ze het daadwerkelijk weleens hebben geprobeerd te bakken.

Dit is de derde die ik maak en net als de vorige versies kon het pas na ruim anderhalf uur uit de oven. Nouja, maakt niet uit verder. Wel erg lekker trouwens. Deze keer een diepvriespak  zomerfruit erdoor gekieperd waardoor de baktijd volgens mij nog met een kwartiertje is verlengd. Al kauwend kan ik je verzekeren dat het die paar extra minuten waard is.

Supersimpel recept trouwens. Nu gedaan met mascarpone in plaats van kwark of yoghurt uit het originele recept. Het déég alleen is al erg lekker.



Komt ie:
3 eieren
2 koppen suiker
1 kop mascarpone in dit geval (maar kan ook yoghurt of kwark zijn)
3 koppen meel
1 zakje (helemaal) bakpoeder
halve kop olie (notenolie is lekker, maar deze keer gebruikte ik koolzaadolie voordat ik het per ongeluk voer aan een kind met notenallergie. Kan maar zo...)

Oven voorverwarmen op 180 graden celsius. Eieren met suiker mixen, meel met bakpoeder toevoegen net als mascarpone en olie. Fruit erdoor roeren met spatel of lepel en in ingevet bakblik doen (24 cm o.i.d.)

Half uurtje.... maak er maar anderhalf uur van- in de oven en eerst dus even prikken of hij gaar is voor je hem eruit haalt. Lekker krokante boven- en zachte binnenkant.

en dan alleen nog even aansnijden.



maandag 22 april 2013

Die conditie komt wel goed

Winterconditie. Het begon deze winter goed met halve uurtjes hardlopen, meteen al zonder problemen of paars hoofd. De basisconditie was dus niet zo gek. Bij de vorstinval verdween alle drang tot rennen en daarmee ook mijn conditie. Dus ja, dit begin van het voorjaar is een aanslag op alle spieren in mijn armen en benen. 2 dagen, 3 schepbakken van de heftruck handmatig volgeschept met paardenmest, 3 dito bakken met blad en andere rotzooi uit de tuin en 30 verwoede zoektochten per crossfiets naar een weggelopen hond later kan ik u melden dat hij weer aan de horizon glooit. Niet de hond, die ligt naast de bank te slapen, maar wel de zomerfitheid. Leuk dat de veestapel in de smiezen houdt hoe dat gaat, conditieverbetering van een mens... Al poepend, dat dan weer wel. Woensdagmiddag de wei maar eens schoon?



1 week voorjaar en de bloemen komen weer binnen bij bosjes. Prachtig. Verlepte sleutelbloemen, hondsdraf en muur, Het past precies in een borrelglaasje en staat wel een week...
De opgevreten kippen (houdt het dan nooit op??) vervangen door een heel groot slag kip. Als ik het moord-tij met formaat niet blijk te kunnen keren dan begin ik hierna aan tot de tanden bewapende ninja-kippen. Ofzo.

maandag 1 april 2013

Een pro van pasen

Altijd indrukwekkend, zo'n vuurtje.

vrijdag 22 februari 2013

So much to do, maandenlang

Geen winterslaap, blogstaking of gebrek aan inspiratie maar wel een waslijst aan andere zaken met roodgloeiende voorrang maakten dat hier sinds eind november geen woord op het scherm is verschenen. Maar wat heb ik ondertussen veel gedaan. Dat dan weer wel.

Zolder opgeruimd, logeerkamer geverfd en omgebouwd tot logeerkamer annex knutselplek voor minstens vier kinderen tegelijk, aanmaakhoutjes gehakt, fietsen voor de kinderen gescoord, blad geharkt in januari, stallen uitgemest, de schuur opgeruimd, de hond vrijgemaakt van blauwgroen purschuim, heel veel geschreven voor het ouderwetse papieren leesgenot dat tijdschrift heet, veel randzaken geregeld en ook nog een halfblind paard aangeschaft en leren kennen. Gaat ook tijd inzitten merk ik, die vorige kende ik al 20 jaar, dan wordt het één en ander toch vanzelfsprekend. (Het is net een echte relatie :-) )

Het boek is nu toch echt, eindelijk nagenoeg af. Ik roep het al heel lang maar nu kan het echt niet lang meer duren. HEUS! Nog een paar foto's vervangen en dan kan hij naar de drukker. Offertes zijn aangevraagd en de eerste bestelling is zelfs al binnen.  Geweldig toch?

Van die stillevens in de schuur.

Als de kleine trekker doelbewust en vastbesloten naast de nieuwe grote wordt geparkeerd.

De hond vrijmaken van wat overtollig purschuim...

Jongens niet in de deu...., ach laat ook maar.

Tastbare drukproef!!!

Onmisbare aanmaakhoutjes.

donderdag 29 november 2012

Er is weer.... winter!

Het is weer winter. Hoe ik dat weet? Niet vanwege het weer. Eind november nog met opgestroopte mouwen buiten rondlopen zonder kippenvel klinkt niet echt als winter. Maar dit? Een beter bewijs kun je niet vinden. Nu nog een bordje met 'we hebben weer carbid' en de ingrediënten voor een plattelandsdecember zijn weer voorhanden.



Wat die spekdikken dan zijn? Heel simpel, dit.

dinsdag 13 november 2012

We werken zij aan zij


We werken zij aan zij, elk op geheel eigen wijze. Af en toe even zwaaien en ondertussen bouwt ie mijn hele kantooruitzicht dicht met bieten, bieten en nog meer bieten. Eind december wordt het suiker.

Maar ach, wat heb ik ook naar buiten te kijken. Schrijven moet ik!

dinsdag 2 oktober 2012

Overal en altijd: planning

Laat ik beginnen met: aardappels gewoon kópen is misschien beter. Zo, dat is eruit. Nu dit:

Is het een bijzondere teelt in de vorm van knopkruid met muur? Een experiment met een nieuw soort groenbemester? Niet bepaald. Het is gewoon het laatste stukje van onze paar rijen aardappels in de groentetuin.

Er wás eens een jaar (uit de grond) waarin ik alles redelijk perfect voor elkaar had. Er daadwerkelijk iets te oogsten viel met smaak en ook nog in hoeveelheden waar we iets aan hadden. Nu dus niet. Onkruid tiert welig, dat wel. Bewijst toch weer dat iets in de vorm van planning handig is, ook voor simpel klinkende dingen als eten uit tuin en kippenhok. Dat hok waar dankzij het ontbreken van dierenvervangingsbeleid amper meer een ei gelegd wordt, dat ja.

Vroeg ik me gisteren nog af of mijn lijf zou vergroeien met de stoel en laptop als ik nog zo'n schrijfdag zou doen, vandaag moest als tegenhanger de stal het ontgelden (leeg en schoon), de aardappelen (uit de grond), weer een aanzienlijk deel van de planten uit de tuin gebonjourd (laat dat gras maar komen) en al die tijd een flutpup op mijn hielen aan een lang touw, vastgeknoopt aan een hooivork. je wilt niet weten hoe snel ze zijn, die babyhonden.)

Wég poezelige handjes die al wel drie (!) dagen door het leven gingen zonder rouwranden en pas geheelde scheuren en gaten. Achteraf hadden die aardappels ook wel in de grond kunnen blijven zitten. 3 meter aardappelplant  met onderstaande oogst... Zoals ik al zei, gewoon kópen is ineens veel aantrekkelijker. Ik hoop dat de nu uithuizige maar normaal inpandige boer vandaag meer boven de grond haalde op zijn aardappelveldje.

En wat die eieren betreft? Ik voel een ruime hoeveelheid kippenbouillon aankomen. En nee Nien, ik zal jouw caviahaan sparen, hij krijgt hooguit een paar nieuwe hennetjes... Och shit, Fokke en Sukke mogen zeker ook niet? Dan is het nu ook afgelopen met mijn ruimhartige opvang :-) Ik run geen kippenbejaardenhuis. En dus herstel: ik voel een mager pannetje bouillon aankomen van slechts 1 kip. En dat allemaal vanwege wat uit huis geplaatst pluimvee van een neefje en het behoud van zijn tere kinderziel.

Tante zijn is geen sinecure...


maandag 1 oktober 2012

Sprokkeltaart

Geen boter meer in huis, eieren trouwens ook niet. De kippen hebben welgeteld 1 ei in het hok liggen. Wel zin in appeltaart, geen enkele om per fiets of auto naar de supermarkt te rijden. Geen tijd ook, ben druk aan het werk ;-)

Klinkt als een patstelling en daar doe ik niet aan.
Dus tijd voor een experimentje met wat er WEL in huis is:

1 ei
125 ml melk
500 ml suiker
zout, kaneel, nootmuskaat evt. peper

250 ml kwark
250 ml olie (koolzaad in dit geval)
750 ml bloem
2 zakjes bakpoeder

3 grote appels plus gedroogde blauwe bessen (of rozijnen of cranberries, bedenk het maar)

Eerst ei mixen tot luchtig, dan melk en suiker toevoegen en stevig mixen. Het wordt dus niet heel erg luchtig... zout en evt. kaneel plus nootmuskaat toevoegen. Peper ook als je dat lekker vindt.
Dan kwark en olie erdoor, blijven mixen
Mixer uitzetten, bloem en bakpoeder (gemengd) toevoegen en weer mixen.

Deeg in ingevette taartvorm gieten, stukjes appels en gedroogde blauwe bessen erover leggen en een beetje erdoor roeren.

60 minuten op 170 graden in de oven. (Nagekomen opmerking: het resultaat is wat klef maar dat mag de pret niet drukken. Het smaakt.)

Dat gedaan hebbende kan ik me nu weer richten op het vinden van een geschikte boereninterviewkandidaat en het afmaken van de najaarsnieuwsbrief van het Plattelandshuis Oost-Groningen.

De overgebleven appels (ik was een beetje inhalig bij de appelboom) zijn ondertussen appelmoes geworden: het ruikt hier zoals herfst hoort te ruiken. Nu nog een paar collega's erbij en mijn keuken zou een perfecte werkplek zijn!



vrijdag 28 september 2012

Het uitlekken van de appeltaart

Zaterdag verlangde ik al naar een huis met de geuren van soep en appeltaart. Toen ik die middag eíndelijk de keuken inliep en alle geplande klussen had gedaan, had ik nog slechts één uurtje voordat ik weer de deur uit moest naar een feestje.
Geen soep, geen appeltaart. Snif.

Wel een kleine 40 kg appels naar Duitsland gebracht in ruil voor goedkopere flessen sap. Dat dan weer wel.

Zondagochtend echter stond de 20-liter emmer met de dag ervoor geraapte appels al voor 9 uur op het aanrecht. De appelmoesproductielijn was weer in werking! Op zoek naar een lege emmer voor de schillen stuitte ik op een half gevulde evengrote emmer met tomaten. Inwendig vloekend maar van buiten niets te zien: tomatensausje maken dan maar? Ach ja, waarom hebben we anders 4 kookpitten?

Voor 10 uur 's ochtends een naar appelmoes geurend huis een bak gesnipperde appels klaarstaand voor de apeltaart. Het moet niet gekker worden. Ooit lag ik rond die tijd nog heerlijk te slapen. In een ander leven ofzo. Een recept uit het kooklesboek van Paul Huppeldepup was aan de beurt. Geen overweldigend succes, de vulling was zó nat, dat het baksel voor gebruik eerst 15 minuten moest uitlekken boven de gootsteen. En dat er geen suiker in het deeg zat vond het kritische testpanel ook maar z.o.z. "Is dit brooddeeg met appel ofzo?" De waterige substantie moest een romige vulling voorstellen. Vertelde ik er zelf maar even bij.

Deze taart gaat morgen in de herhaling. Met meer ei door de zogenaamde romige vulling en een hoeveelheid suiker door het deeg. Ik laat me niet in de hoek zetten door zo'n onbenullig mislukte taart!

Op tournee; de recepten

Gisteravond was 'Een jaar uit de grond' op tournee. Naar Bakkeveen wel te verstaan. De daar aanwezige dames proefden tussen de bedrijven door van mijn walnotenpesto en zoet-zure courgette. Zelf maken ze ook geregeld lekkere dingen uit tuin en groentewinkel. Waardevolle tips meegekregen ook. Zo denken we (ze) dat de zoet-zure courgette het ook erg goed doet met wat meegekookte gember. Dus mochten die courgetteplanten in de groentetuin het nog op hun heupen krijgen en zo vriendelijk zijn er een paar vruchten uit te persen voor de winter invalt; graag! Dan kan ik ook de gembervariant eens uitproberen.

Nu eerst mijn belofte even nakomen. Hieronder de recepten voor pesto en zoet-zure courgette.

Het eerste kun je op verschillende manieren maken. Ik gebruik soms walnoten en soms hazelnoten, soms olijfolie, meestal koolzaadolie. Dit keer heb ik een scheutje (ong. 30 ml) walnotenolie gebruikt en de rest aangevuld met koolzaadolie.

Maar goed: pesto dus, voornamelijk uit de buurt:

30 gram basilicumblaadjes
50 gram harde kaas (oude pecorino, parmezaan etc)
50 gram walnoten of hazelnoten (beide zijn gewoon buiten te vinden, je hebt er echt geen pijnboompitten voor nodig.)
100 ml olie (net hoe het uitkomt gebruik ik dus koolzaad-, olijf-, walnoot- en/of hazelnootolie. Die laatste twee altijd in combinatie met koolzaad of olijfolie)

Alles in de keukenmachine of met de vijzel fijnmalen en goed mengen. Klaar. Als het daarna  voor gebruik nog (afgedekt in de koelkast) kan staan kunnen de smaken even op elkaar inwerken.

Dan de zoet-zure cougette: ik plaatste een scan van het recept al eerder maar dat kán wel eens ietswat moeilijk leesbaar zijn. Daarom:
1250 gram courgette in stukjes van ongeveer 1 cm
500 gr suiker
500 ml gewone azijn
5 kruidnagels
3 laurierblaadjes
10 cm pijpkaneel

Azijn, kruiden en suiker verhitten tot suiker goed opgelost is. Dan courgette toevoegen en laten koken tot de stukjes glazig zijn. Overscheppen in gesteriliseerde potjes.

dinsdag 25 september 2012

Kop of kont

De nieuwe spruit: @eetschrijver wil graag foto's ervan. En dat kan natuurlijk. Geen probleem. Maak ik even en had ik natuurlijk ook al gemaakt. Maar jemig, een zwarte hond binnenshuis op de foto zetten op zo'n manier dat je kop en kont van elkaar kunt onderscheiden is niet eenvoudig.

Gelukkig is een fototoestel mobiel...






Ondertussen op de boerderij... (nagekomen bericht van half augustus)

Ook met 37 graden is een tropenrooster ver te zoeken. Onder het motto van een lekker rijwindje op de combine uit ergens in de jaren '70 zonder cabine gaat het gestaag door met de graanoogst. Erg leuk natuurlijk, met je oldtimer mini-combine in kleuterformaat alle gerst en tarwe er fluitend af kunnen krijgen is niet elk jaar het geval.

Maar goed, met liters water en af en toe een ijsje kom je een heel eind. En natuurlijk een leuk rood hoedje (opa) of een lange boek (de man die hier in huis woont). Anders verbranden de knieën zo....

Ondertussen in de tuin plonsen Pier en Pol vrolijk in een badje met een diameter van 1 meter, liggen ze heerlijk in een hut bij de pomp en lopen ze in geval van 'zin in iets lekkers' even langs de snoepstraat. Zo'n dertig meter fruitstruiken en bomen waar vanaf begin juli altijd wat te halen valt. Rode en witte aalbessen, frambozen, zwarte bessen, kruisbessen, Japanse wijnbes (de favoriet die hier leeft onder de naam Snoepjesboom), gele pruimen en witte en blauwe druiven. Qua plukperiode zitten we nu in de eindfase van de wijnbes en de aanvang van het pruimenseizoen. Hierna nog een afrondende nastuip van de druiven en dan kunnen de kleuters door naar het kippenhok voor appels en peren. Wat een leven...




















'Alstjeblieft' brulden ze in koor

"Mam, Cobus is nog buiten en het gaat onweren!" paniekte madam van 4 -die het weerbericht met een half oor had gehoord- vrijdag. Dat diezelfde hond Cobus dood en begraven buiten is, dat is daarbij goed te vermelden. Mijn lange uitleg over niets meer voelen en niet meer bang zijn kwam nét door. Of het schampte haar belevingswereld. In elk geval was ze genoeg gerustgesteld om gewoon te gaan slapen. Ook de afspraak om de volgende dag samen een plantje op zijn graf te gaan zetten maakte veel goed.

En dus togen we zaterdag, inclusief babyhond want die moest het ook zien, naar achter de nieuwe schuur. En daar groeit nu een plant en ligt een klein deel van hun schatten. Zelf bedachten Pier en Pol namelijk dat er dan ook steentjes op moesten komen (de mooiste uit hun verzamelingen zowaar).

Op mijn vraag of ze nog iets tegen hem wilden zeggen (nu we toch bezig waren konden we gelijk wel helemaal los) bogen ze naar de aarde en brulden loeihard en in koor:  'ALSTJEBLIEFT!!!'

Tsja.

Schatjes.

Als het maar helpt.

:-)




woensdag 19 september 2012

Leve de nieuwe hond!

In een maand tijd kan er veel gebeuren, zo ook een hond die werd geveld door een enorme tumor tussen rug en kont. Shit happens. Een vers omgewoeld stukje grond achter de nieuwe schuur is het resultaat. Een mooi plekje, al zeg ik het zelf. En een nuiver gat, al zegt de boer (en graver) het zelf.

Direct was het wel stil, met een hond in een gat. En het verstandige besluit om pas in november als de najaarsdrukte voorbij is een hond te nemen klinkt in theorie heel leuk, in de praktijk is het waardeloos.

Mijn zinnen gezet op een kruising Munsterlander X Duitse langhaar kon ik op heel marktplaats niets vinden. Behalve legio 100% rashonden van 750 euro en meer en ongetwijfeld met genoeg erfelijke afwijkingen. Mijn vertrouwen in rashonden is gedaald tot een niveau ver beneden de wil tot aanschaf van zo'n exemplaar.

Een Duitse site gaf welgeteld één resultaat op mijn gewenste mixhond. Op maar anderhalf uur rijden. En ze zijn perfect.






Nog 2 nachtjes slapen......


donderdag 16 augustus 2012

Kaas Zonder


Echte Kaas, Kaas Zonder.
Zonder conserverings- of kleurstoffen en zonder plastic op de korst. Gewoon uit de supermakt en niet van die kaasboer die 3 halve dagen per week open is en achteraf op een landweggetje zijn winkel heeft. Dat is waar ik al jaren naar op zoek ben. Ik had het eigenlijk stiekem al opgegeven en dan ploingt er ineens zo'n persbericht in mijn mailbox met de titel: 
'Nieuw: Arla Natura, 100% natuurlijke kaas'

Het klinkt haast te mooi om waar te zijn. Kritische kaaseter als ik ben, geloof ik pas in dit wonder als ik het heb geproefd en goedgekeurd. Ik ga dus op zoek naar een winkel in de buut die dit verkoopt. En als ik het dan heb gevonden laat ik weten of het voldoet, die Kaas Zonder. Qua intentie hebben ze van mij in elk geval al de hoofdprijs.

Hieronder een letterlijke weergave:

Arla introduceert Natura, een 100% natuurlijke kaas gemaakt met zuiver verse melk. De puur natuurlijke bereidingswijze en rijping zorgen voor een volle, rijke smaak. Heerlijk en eerlijk. Zonder conserveringsmiddelen en zonder kleurstoffen. Daardoor heeft Arla Natura een wat lichtere kleur. De echte kleur van kaas.

Over de kleur van kaas
Kaas heeft een lichtgele kleur vanwege de stof caroteen die van nature in gras aanwezig is. In de winterperiode bevat gras veel minder caroteen en wordt koemelk bleker. Zo ook de kaas. Om de kaas het hele jaar door op dezelfde kleur te houden voegen kaasproducenten kleurstof toe. Zo krijg je onnodig een veel te gele kaas, ook in de zomer.

Waarom zou je?
Maar waarom zou je met kleurstof kaas geler maken? Of plastic gebruiken voor de korst?
Waarom zou je kiezen voor kunstmatig als de natuur zelf zoveel smaak te bieden heeft? Nu is er eindelijk een 100% natuurlijke kaas:  Arla Natura. Dat zie je en dat proef je. Ga voor meer informatie naar www.arla.nl.

Informatie
Arla Natura is verkrijgbaar in de supermarkt in de varianten: Mild & Romig, Vol & Pittig en Mild & Romig 30+.

·      Arla Natura plakken kaas Mild en Romig, 175 gram, winkeladviesprijs € 2,29
·      Arla Natura plakken kaas Vol & Pittig, 175 gram, winkeladviesprijs € 2,39
·      Arla Natura plakken kaas Mild & Romig 30+, 175 gram, winkeladviesprijs € 2,29


woensdag 15 augustus 2012

Fijne middag met een gele olifant en twee kleuters op een geblokt kleed

Geweldige tekeningen en een fijn formaat. De grote uitgave van 'De gele olifant' van Loes Riphagen ligt buiten bij Pier en Pol op een ruim kleed.

Half in de schaduw van de appelbom en half in de zon verpozen zij deze warme middag in de tuin. Speelgoed erbij, een waterbaan met bootjes, pierebadje en uiteraard een stapel boeken waar je U tegen zegt. Op de buitentafel staan een 2-liter kan roosvicee, een kan water met muntblaadjes en mijn laptop, op de achtergrond klinkt het geluid van een combine en het hoge monotone geluid van de verreiker die grote pakken stro op zijn plek in de schuur zet. Zo zijn hier alle volwassenen aan het werk en hebben de twee kleuters toch een driedubbel vakantiegevoel. Langleve het zelfstandig ondernemerschap!

Van alle boeken die ze mee naar buiten hebben gesleept is De gele olifant de nieuwste. Ze hebben hem al een paar keer voorgelezen gekregen voorzover je van voorlezen kunt spreken bij een boek zonder tekst. Elke keer lagen ze weer krom van het lachen om die volgens hun Gekke Olifant die allemaal dingen doet die helemaal niet kunnen. En geel, geel? Wat wil dat beest nu met geel? En ach, die arme muis... Vooral de meisjeskleuter heeft het erg met hem te doen. Nu liggen ze met hun 2-en languit op hun buik. Boek ervoor en samen gaan ze al plaatjes duidend en elkaar verhalen vertellend door het boek. Ik overdrijf niet als ik zeg dat ze het al 10 minuten zo uithouden.

en waarom? Ik denk dat het zo'n succes is omdat er zoveel op de tekeningen gebeurt. Vooral die met de gebroken slurf is bij hen favoriet. Kleine details, dingen die de olifant doet of juist de muis, inclusief de subtiele humor voor ouders die erin is verwerkt. Een aanrader wat mij betreft! Ik kan ondertussen mijn bijna afgeronde artikel finetunen en een beetje bijkleuren in de zon. Lekker!

woensdag 8 augustus 2012

Maggieplant en Peterselie

Leek me handig, peterselie pal voor de achterdeur. Net als maggieplant, ook zo handig op die plek. Dus stonden ze gebroederlijk naast elkaar. En waarom die rotpeterselie niet groeit dit jaar? Beats me, riep ik al een week of zes. Tot ik een gratis tuintijdschrift in mijn handen gedrukt kreeg laatst bij tuingoed Folz in Meeden. Uit april. Sellerie moet je niet naast Peterselie zetten stond er zwart op wit. En is sellerie niet netzoiets als maggieplant?
Morgen zet ik die pol een paar meter verderop. Testje....


Helder en fit

So little time and so much to ...
Juist.

En dus heb ik een stapel aan de linkerkant van mijn bureau waar je u tegen zegt. Boeken waarover volgens mij iets te melden is, artikelideeën en meer. De enige remedie is bovenaan beginnen en gestaag doorwerken tot de bodem van de stapel in zicht is. De bodem ja. Maar er komt verdorie elke dag weer iets bij! En ik had nog wel het onzalige idee dat ik een week of 6 vakantie kon nemen en de woonkamer in de tussentijd zou kunnen strippen om het binnen een paar weken weer opgeknapt af te leveren. Kamer gestript? Check. Muren klaar om te verven? Check. Balken en plafondplanken geschuurd? Nope. Dat ene artikel dat je nog wel even wilde doen al af? Nog niet. Rekeningen verstuurd? Eh, u zei? Ik versta je niet zo g...

Dus nu het bovenste item van de stapel gepakt. Een geleend kookboek van vrienden. Was echt iets voor mij vonden ze. Benieuwd toog ik er twee weken geleden mee naar huis. Gekookt en gebakken heb ik al wel uit het boek 'Weten van (H)eerlijk eten' van Rineke Dijkinga. De inleiding en gebruiksaanwijzing gelezen heb ik ook. Laat ik vooropstellen dat mijn eerste reactie op de bijbehorende website nogal sceptisch of eigenlijk vooral vermoeid was. De zoveelste site over een eetregime dat mijn leven zal veranderen en me fitter zal maken. Al lezende kwam de theorie me echter heel plausibel voor en kon ik mijn aversie tegen de site met de bijbehorende webshopartikelen aan de kant schuiven.

Hoe en wat moeten we volgens Rineke doen? Goede combinaties van kruiden gebruiken, vooral veel fenegriek, weinig tot geen tarwe en goh, waar hoorden we dat meer: echt eten. Een eetgewoonte die niet moeilijk te hanteren is als je sowieso al zelf kookt en daarbij gericht brood koopt (in het kader van gevarieerd graan) en gezond beleg hanteert.

Juist doordat er allerhande recepten voor echt lekker broodbeleg en dito salades (helemaal geen brood dus en veel lekkerder) in staan vond ik het een berehandig boek. Toevallig kwam ik daags na het lezen bij de Ikea alwaar rollen roggeknackebröd hoog opgestapeld stonden. Ideaal voor ontbijt en lunch zonder salade.

En tot m'n grote verbazing: een paar dagen leefritme volgens het boek maakte me echt alerter, helderder en jawel, energieker. Toen waren de roggekrackers op en begon de hectiek van alledag weer. Wil je hier echt mee aan de gang dan moet je even wat tijd en aandacht schenken aan de start, het 'andere lunchen en ontbijten' moet een gewoonte worden, meer niet...

Ik stel me voor wat ik qua werk allemaal gedaan krijg als ik helder denkend door het leven ga. Zou het zo simpel zijn?



zaterdag 21 juli 2012

FoodswapNL

Foodswap: ik stuur een pakket met lekkere dingen volgens een opdrachtenlijstje naar iemand waarvan ik op het allerlaatste moment het adres krijg en krijg zelf een pakket van weer iemand anders toegestuurd. Een leuk concept van es'factory, al heb ik na al dat bakken van spullen die ik weer weggeef, zelf veel zin om dit allemaal ook te eten dit weekend. Ik zou het bijna allemaal nog eens gaan bakken...

Wat voor eetbare zaken heb ik ingepakt?
- een poffert met ingrediënten voor de bijbehorende stroopsaus,
- walnotenwijn,
- spekolijvenbrood,
- frambozenwalnotenbrownies,
- kaas van De Kruidenwei in Nooitgedacht en
- lekkere echte boter van kaasmakerij Karwij in Rolde
- als extraatje een zakje verse knoflook uit de tuin, lekker sterk.

Dat verstuurde ik vandaag.

En nu maar afwachten wat er morgen bij mijn deur wordt afgeleverd!


vrijdag 20 juli 2012

Twee harige kadootjes

Vorige week kwamen ze op ezelkraambezoek. In hun handen geen bloemen of ezelbrokjes maar anderalve liter door Alet zelfgemaakte rodebessenframbozenaarbeien(??)-limonade en deze twee harige vrienden.

De volgende avond heeft D ze vriezerklaar gemaakt en ik denk dat ik ze morgen maar eens heel langzaam bij nog geen 100 graden in de oven ga klaarmaken.

Dankjewel Alfred, dank Alet!


maandag 16 juli 2012

Lekkers met chocolade

"Zoiets lekkers heeft mijn mama nog noooooit gebakken." Dat zei mijn dochter laatst zomaar bij haar andere kostadres een dorp verderop. Met donkere chocoladeprut in haar mondhoeken en malende kaken was het een wonder dat ze dit nog kon uitbrengen. De schat... Maar ze had wel een puntje. Ik ben al jaren - soms heel actief, soms wat minder-, op zoek naar het recept voor de perfecte brownie en had het zeker nog niet gevonden.

Vandaag eindelijk het recept van bovenstaande brownies gevraagd en toen ook dochterliefs heerlijke uitspraak gehoord. De brownies zijn nu klaar, de keuken ruikt heerlijk, haar slaapkamer boven de keuken ongetwijfeld ook en haar pa en ma (misschien ten overvloede maar dat zijn wij dus) hebben net een lauwwarme test gedaan.

Ik vind ze lekker! Wel doe ik de volgende keer nog een beetje grof gehakte chocolade door het beslag voor het in de oven gaat. Vind ik namelijk ook lekker... Ik hoop dat de browniegeur haar dromen doorkuist, mag ze morgen haar tanden er inzetten.


Brownies van Sigrid
- 180 g chocola
- 150 g roomboter 
- 170 g bloem
- 300 g suiker  
- 3 eieren
- ½ zakje bakpoeder (of 3 tl)
- 1 zakje vanillesuiker


Bereiding:
Oven op 180 graden voorverwarmen.
Chocola en boter laten smelten (au bain marie). Alle andere ingrediënten er door klutsen tot een homogene massa.
In ondiep bakblik gieten en voor een half uur in de oven schuiven. 
Na het bakken even af laten koelen.